اصراف

تجاوز نمودن از حد اعتدال

اسراف یا اصراف یا هردو؟

اسراف یعنی چه

اسراف ضد اعتدال و ميانه روی است و شامل همه كارهای نظری و عملی انسان می شود؛ خودباوری بيش از اندازه نسبت به توان خويش و ديگری، پرخوری، پرخوابی، پرحرفی، زياده روی در بذل و بخـشش مال، خرج كردن مال در موارد بيهوده و حرام، خوردن مال حرام، خارج شدن از حد انسانيت و گناه كردن و گناهكار بودن، افراط در هر كاری...

اسراف نسبت به اشخاص فرق می كند و در بعضی از موارد حلال آن يك امر نسبی است؛ مثلا فردی ثروتش كم است، فرد ديگر ثروتش زياد كه بخشش ده هزارتومان نسبت به اولی اسراف است و نسبت به دومی اسراف نيست.

نهی از اسراف، برای زمينه سازی و ايجاد تعادل روحی و جسمی افراد مسلمان است. يك نمونه: اسلام از پرخوری نهی كرده، چرا؟ چون كه علت اصلی بيماري ها، پرخوری و پربودن معده بيش از ظرفيتش است.

اسراف به معنای تجاوز نمودن از حد اعتدال و میانه روی است اما تبذیر عبارت از بی جهت مصرف کردن چیزی است که موجب اتلاف آن شود به عبارت دیگر تبذیر ریخت و پاش نمودن را گویند. مثل اینکه یک نفر برای دو نفر مهمان غذای ده نفر را آماده کند.

در حدیثی از امیرالمومنین علیه السلام آمده است : علامت اسراف كننده سه تا است؛ می خورد ان چیزی را که مال او نیست، می خرد آن چیزی را که مال او نیست و می پوشد آن چیزی را که مال او نیست. (من لايحضره الفقيه، ج3، ص167)

مطابق با قرآن و روایات اسراف حرام و از گناهان کبیره است.

امام صادق عليه السلام فرمود: اسراف و تبذير، از گناهان كبيره است.

محبوبيت ميانه روی و مبغوض بودن اسراف نزد خدا و بيان بعضی مصاديق آن:

اصراف

امام صادق عليه السلام فرمود: قصد (يعنی ميانه روی درهمه امور حلال وترك كارهای حرام) چيزی است كه خـداوند عزوجل، آن را دوست دارد و اسراف و زياده روی، كاری است كه خداوند آن را دوست ندارد، حتی هسته خرما را اگر فايده ای داشته باشد نبايد دور انداخت و باقيمانده آبی را كه می نوشيم نبايد دور بريزيم. (كافی، ج4، ص52)

اسراف سه قسم است كه حرام است، يكی ضايع كردن مال است:

امام رضا عليه السلام فرمودند: خداوند، پر حرفی و ضايع كردن مال و ازديگران چيز خواستن را دوست ندارد. (كافی، ج5، ص301)

قسم ديگر اسراف: مصرف چيزی كه برای بدن ما ضرردارد:

امام صادق عليه السلام فرمودند: ضرر به مال يا بدن زدن، اسراف است. (كافي، ج4، ص53)

قسم ديگر اسراف: يكی ديگر از موارد اسراف، صرف كردن مال در محرمات و كار حرام مثلا در قمار بازی و در هر كار حرام ديگر.

امام صادق عليه السلام فرمودند: اسراف، جائی است كه مال را فاسد كند يا به بدن ضرر بزند. راوی پرسيد: اقتار چيست؟ فرمود: خوردن نان و نمك در حالي كه قدرت بيش از آن را داشته باشی. پرسيد: قصد و ميانه روی چيست؟ فرمود: نان و گوشت و شير و سركه و روغن (حيوانی) هر وقت يكی از آن ها را (و همه آن ها را يكجا استفاده نكند كه مضر بدن و اسراف است). (كافي، ج4، ص53)

امام صادق عليه السلام فرمودند: كم خوری از عفاف وپاكی است و پرخوری از اسراف است.

امام صادق علیه اسلام: از نافرمانی خدا بپرهيز و اسراف (زياده روی) نكن و تقتير (تنگدستی) هم نكن و حد وسط را رعايت كن بعد فرمود تبذير از اسراف است كه خداوند از آن نهی كرده است.

امام صادق عليه السلام فرمود: چيزی كه برای بدن مفيد است، اسراف نيست.

املای کدام صحیح است: اسراف یا اصراف؟

چرا “اسراف” را با “سین” مینویسند درحالی که یعنی زیاد “مصرف” کردن و به نظر باید “اصراف” نوشت؟

ریشه ی لغت اسراف در عربی “سرف” است sarafa به معنی تجاوز از حد و اعتدال ، زياده روى

اصراف به معنی باز گردانیدن، نزدیک کردن فتح است.

اصراف یعنی چه

اصراف از چیزی ؛ رد کردن از آن و راندن آن.(از المنجد). بازگرداندن چیزی. (از اقرب الموارد). و رجوع به صَرْف شود. || اصراف شراب ؛ ممزوج نکردن آن. (از المنجد). || اصراف شاعر در شعر خویش ؛ آوردن اصراف و آن نزدیک کردن فتحه ی حرف رَوی ّ از قصیده به ضمه یا کسره است. (از اقرب الموارد). حرکت رَوی ّ را مختلف آوردن یعنی یک قافیه به رفعو دیگری به جر یا یکی به رفع و دیگری به نصب

اصراف: ( مصدر ) ۱ - بگردانیدن باز گردانیدن ۲ - نزدیک کردن فتح. حرف روی بضمه یا کسره مختلف آوردن حرکت روی . جمع صرف می باشد.

خلاقیت در جلوگیری از اسراف

یک رستوران سلف سرویس در برزیل بعد از انجام تحقیقات متوجه شد مشتریانش از مقدار غذایی که برای خود میکشند معمولا 20% آن باقی میماند و دور ریخته میشود.. پس با کوچک کردن بشقاب ها این مشکل را به نسبت زیادی حل کرد

چهره ی مشتریان اسراف گر (اصراف) بعد از تغییرات جالب است.

تهیه شده توسط تیم اصراف دات آی آر
Copyright © 2012 - 2018 | تمامی حقوق این وب سایت برای esraf.ir محفوظ است
طراحی و اجرا:esraf.ir